ບົດປະກອບຄຳເຫັນ ຂອງກຳມາທິການວັດທະນະທຳ-ສັງຄົມ ສະພາແຫ່ງຊາດ  ຕໍ່ບົດລາຍງານຂອງລັດຖະບານ ກ່ຽວກັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວຽກງານການທ່ອງທ່ຽວໃນຊຸມປີຜ່ານມາ ແລະ ທິດທາງແຜນພັດທະນາ ໃນປີ 2018
06/11/2017

ບົດປະກອບຄຳເຫັນ ຂອງກຳມາທິການວັດທະນະທຳ-ສັງຄົມ ສະພາແຫ່ງຊາດ

ຕໍ່ບົດລາຍງານຂອງລັດຖະບານ ກ່ຽວກັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວຽກງານການທ່ອງທ່ຽວໃນຊຸມປີຜ່ານມາ ແລະ ທິດທາງແຜນພັດທະນາ ໃນປີ 2018 ໃນກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນ

ເທື່ອທີ 4 ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຊຸດທີ VIII

(ສະເໜີໂດຍ: ທ່ານ ປອ. ສົມພູ ດວງສະຫວັນ, ກໍາມະການຄະນະປະຈໍາ, ປະທານກໍາມາທິການວັດທະນະທໍາ-ສັງຄົມ)

.....................................

 

ຮຽນ: - ທ່ານ ປະທານ ແລະ ຄະນະ ປະທານກອງປະຊຸມ ທີ່ເຄົາລົບ ແລະ ນັບຖື ຢ່າງສູງ,

  •  ບັນດາທ່ານ ລັດຖະມົນຕີ ທີ່ນັບຖື.
  •  ບັນດາ ທ່ານ ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ທີ່ນັບຖື.
  •  ບັນດາແຂກຜູ້ມີກຽດ ທີ່ນັບຖື ແລະ ຮັກແພງ.

 

ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກເປັນກຽດຢ່າງສູງ ແລະ ພາກພູມໃຈເປັນຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກທ່ານປະທານກອງປະຊຸມ ຕາງໜ້າໃຫ້ກຳມາທິການວັດທະນະທໍາ-ສັງຄົມ ສະພາແຫ່ງຊາດ ຂຶ້ນປະກອບ ຄໍາເຫັນຕໍ່ບົດລາຍງານຂອງລັດຖະບານ ກ່ຽວກັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວຽກງານທ່ອງທ່ຽວໃນຊຸມປີຜ່ານມາ ແລະ ທິດທາງແຜນ ການພັດທະນາວຽກງານການທ່ອງທ່ຽວປະຈຳປີ 2018 ​ໃນກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນ ເທື່ອທີ 4  ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຊຸດທີ VIII.

ກ່ອນອື່ນຂ້າພະ​ເຈົ້າ ຂໍ​ສະ​ແດງ​ຄວາມ​ເຫັນ​ດີເປັນເອກະພາບຕໍ່ບົດ​ລາຍ​ງານ​ຂອງ​ລັດຖະບານ ສະເໜີໂດຍ ທ່ານລັດຖະມົນຕີກະຊວງ​ຖະ​ແຫຼ​ງຂ່າວ, ວັດທະນະທຳ ​ແລະ ທ່ອງ​ທ່ຽວ ຜ່ານໄປນັ້ນ ແລະ ຂໍສະແດງຄວາມຊົມເຊີຍຕໍ່ ຄວາມພະຍາຍາມຂອງລັດຖະບານ ທີ່ຖືເອົາການທ່ອງທ່ຽວເປັນໜຶ່ງໃນຂະແໜງຍຸດທະສາດທີ່ສຳ ຄັນໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມສະເພາະໜ້າ ແລະ ຍາວນານ ຊຶ່ງມັນແທດເໝາະກັບສະພາບຈຸດພິເສດ, ທີ່ຕັ້ງ ແລະ ຄວາມ ອາດສາມາດບົ່ມຊ້ອນຂອງປະເທດເຮົາ ແລະ ຫຼາຍປະເທດກໍ່ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ການພັດທະນາ, ສົ່ງເສີມການທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ຖືເປັນເສດຖະກິດປາຍແຫຼມຂອງປະເທດຕົນເຊັ່ນດຽວກັນ. ລັດ ຖະບານ ໄດ້ຄົ້ນຄວ້າວາງ​ນະ​ໂຍບາຍ, ວິໄສທັດຮອດ 2030, ​ຍຸດ​ທະ​ສາດ​​ 2025 ແລະ ແຜນພັດທະນາ​ການທ່ອງທ່ຽວລະດັບຊາດ, ພາກ ແລະ ແຂວງ​ເປັນ​ແຕ່ລະໄລຍະ, ເອົາໃຈໃສ່​​ສ້າງ, ປັບປຸງ​ກົດໝາຍ​ວ່າ​ດ້ວຍ​ການທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ກົດໝາຍອື່ນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ, ທັງອອກ​ນິຕິ​ກຳ​ລຸ່ມ​ກົດໝາຍຫຼາຍສະບັບ ​ເພື່ອ​ເປັນ​ເຄື່ອງມື​ໃນ​ການຄຸ້ມ​ຄອງການເຄື່ອນໄຫວວຽກງານທ່ອງທ່ຽວ ແນໃສ່ສົ່ງເສີມ ແລະ ພັດທະນາການທ່ອງທ່ຽວ ທາງ ດ້ານທຳມະຊາດ, ວັດທະນະທຳ ແລະ ປະຫວັດສາດ ໃຫ້ມີຫລາຍສີສັນ, ກາຍເປັນແຫຼ່ງທ່ອງທ່ຽວສີຂຽວ ແລະ ຍືນຍົງ ໂດຍການມີສ່ວນຮ່ວມ ຂອງປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າ. ບັນດາສະຖານທີ່ທ່ອງທ່ຽວ, ໂຮງແຮມ, ເຮືອນພັກ, ຮ້ານອາຫານ, ສະຖານທີ່ບັນເທີງ, ບໍລິສັດທ່ອງທ່ຽວ, ການອໍານວຍຄວາມສະດວກ, ການບໍລິການດ້ານຕ່າງໆ ໄດ້ຮັບການພັດທະນາ ແລະ ມີຈໍານວນເພີ່ມຂຶ້ນໃນແຕ່ລະປີ, ໄປຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນຍັງໄດ້ສ້າງວຽກເຮັດງານທຳ, ສ້າງລາຍຮັບ ແລະ ປັບປຸງຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າທັງໃນຕົວເມືອງ ແລະ ຊົນ ນະບົດ ໃຫ້​ນັບ​ມື້​ດີ​ຂຶ້ນ, ປະກອບສ່ວນສ້າງລາຍຮັບຂອງປະເທດ ແລະ ສາມາດດຶງດູດນັກທ່ອງທ່ຽວເຂົ້າມາ ສປປ ລາວ ນັບມື້ນັບຫຼາຍຂື້ນ ຊຶ່ງການຈັດລະດັບລາຍຮັບເມືື່ອສົມທຽບລະຫວ່າງລາຍຮັບຈາກການທ່ອງ ທ່ຽວກັບມູນຄ່າການສົ່ງອອກ ໃນປີ 2012-2014 ແມ່ນຢູ່ ອັນດັບ 2, ປີ 2015 ອັນດັບ 3 ແລະ ປີ 2016 ຢູ່ອັນດັບ 4. ໃນປີ 2017 ລັດຖະບານ ກໍໄດ້ວາງຄາດໝາຍດຶງດູດນັກທ່ອງທ່ຽວເຂົ້າມາໃຫ້ໄດ້ 5.4 ລ້ານເທື່ອຄົນ, ສ້າງລາຍຮັບໃຫ້ໄດ້ 875 ລ້ານໂດລາສະຫະລັດ ຊຶ່ງເປັນຕົວເລກທີ່ກອງປະຊຸມສະພາແຫ່ງຊາດໄດ້ຮັບ ຮອງເອົາ, ແຕ່ໃນ 6 ເດືອນຕົ້ນປີ ຕາມການລາຍງານຂອງລັດຖະບານ ນັກທ່ອງທ່ຽວເຂົ້າມາແລ້ວ 2,02 ລ້ານເທື່ອຄົນ ແລະ ກໍຄາດຄະເນໝົດປີຈະໄດ້ພຽງແຕ່ 4,8 ລ້ານເທື່ອຄົນ ຈະສ້າງລາຍຮັບໄດ້ປະມານ 843 ລ້ານໂດລາສະຫະລັດ. ໃນປີ 2018 ລັດຖະບານ ໄດ້ວາງຄາດໝາຍດຶງດູດນັກທ່ອງທ່ຽວໃຫ້ໄດ້ 5,2 ລ້ານເທື່ອຄົນ ແລະ ສ້າງລາຍຮັບໃຫ້ໄດ້ 900 ຫຼື 910 ລ້ານໂດລາສະຫະລັດ ຊຶ່ງເປັນບັນຫາໜຶ່ງທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງໄດ້ຄົ້ນຄວ້າ.

​ນອກນັ້ນກໍເຫັນວ່າ ຍັງມີຫຼາຍດ້ານທີ່ຄົງຄ້າງ ແລະ ເປັນສິ່ງທ້າທາຍ ເປັນຕົ້ນ ການລົງທຶນໃສ່ວຽກງານທ່ອງທ່ຽວ, ພື້ນຖານໂຄງລ່າງ, ສິ່ງເອື້ອອຳນວຍຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບການພັດທະນາເທົ່າທີ່ຄວນ, ການແບ່ງຂັ້ນຄຸ້ມຄອງ, ການປະສານສົມທົບລະຫວ່າງຂະແໜງການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຢູ່ສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ, ການປະສານງານລະຫວ່າງຜູ້ປະກອບການດ້ວຍກັນ ຍັງບໍ່ທັນກົມກຽວ ແລະ ຄ່ອງຕົວ, ການໂຄສະນາການທ່ອງທ່ຽວຍັງບໍ່ທັນກວ້າງຂວາງ ເລິກເຊິ່ງ, ການບໍລິການຍັງບໍ່ທັນຮັບປະກັນຄຸນນະພາບ, ການພັດທະນາບຸກຄະລາກອນການ ທ່ອງທ່ຽວ ຍັງບໍ່ທັນຕອບສະໜອງທາງດ້ານປະລິມານ ແລະ ຄຸນນະພາບ, ຜະລິດຕະພັນການທ່ອງທ່ຽວຍັງມີໜ້ອຍ ແລະ ຈຳນວນນັກທ່ອງທ່ຽວບາງປະ ເທດທີ່ເຄີຍເຂົ້າມາທ່ຽວມີທ່າອ່ຽງຫຼຸດລົງ.

ເພື່ອສົ່ງເສີມດ້ານຕັ້ງໜ້າ ແລະ ແກ້ໄຂສິ່ງທ້າທ້າຍທີ່ກ່າວມານັ້ນ ກຳມາທິການວັດທະນະທຳ-ສັງຄົມ ຂໍສະແດງຄວາມຊົມເຊີຍ ຕໍ່ລັດຖະບານທີ່ໄດ້ກຳນົດປີ 2018 ໃຫ້ເປັນປີທ່ອງທ່ຽວລາວ ຄັ້ງທີ 3 ຊຶ່ງຈະເປັນການປຸກລະດົມຂະບວນການ ແລະ ຊຸກຍູ້ສົ່ງເສີມການພັດທະນາວຽກງານທ່ອງທ່ຽວ ຢູ່ ສປປ ລາວ ໃຫ້ນັບມື້ນັບດີຂຶ້ນ.

 

ຮຽນ ທ່ານປະທານ, ຄະນະປະທານ ກອງປະຊຸມທີ່ເຄົາລົບ !

ບັນດາທ່ານ ທີ່ນັບຖື ແລະ ຮັກແພງ

 

ຜ່ານການການຕິດຕາມກວດກາຂອງກຳມາທິການ, ຄະນະສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດປະຈຳເຂດເລືອກຕັ້ງຢູ່ສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ, ສະຖານທີ່ທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ການພົບປະກັບສະມາຄົມທຸລະກິດທ່ອງທ່ຽວ, ຄູອາຈານຈາກສະຖາບັນການສຶກສາ  ແລະ ຕົວແທນຜູ້ມີສິດເລືອກຕັ້ງຈໍານວນໜຶ່ງ ຂໍມີບາງຂໍ້ສັງເກດ ດັ່ງນີ້:

 

  1.  ພວກເຮົາມີນະໂຍບາຍ, ກົດໝາຍ ​ເພື່ອຊຸກຍູ້​ສົ່ງ​ເສີມ​ວຽກງານການທ່ອງທ່ຽວ ແຕ່ການຈັດຕັ້ງຜັນຂະຫຍາຍຍັງຊັກຊ້າ, ຕົວຢ່າງ ກົດໝາຍວ່າ​ດ້ວຍການທ່ອງທ່ຽວ ສະບັບ​ປັບປຸງ ປີ 2013 ມີ 4 ມາດຕາ ໄດ້ກໍານົດໃຫ້ມີລະບຽບການສະເພາະ ຄື ມາດຕາ 44 ກ່ຽວກັບຕຳຫຼວດທ່ອງທ່ຽວ, ມາດຕາ 70 ກ່ຽວກັບລະບຽບການຄຸ້ມຄອງແຫຼ່ງທ່ອງທ່ຽວ, ມາດຕາ 73 ກ່ຽວກັບການຄຸ້ມຄອງເມືອງທ່ອງທ່ຽວ, ມາດຕາ 76 ກ່ຽວກັບການນຳໃຊ້ ແລະ ການຄຸ້ມຄອງກອງທຶນການທ່ອງທ່ຽວ ມາຮອດປັດຈຸບັນສາມາດຜັນຂະຫຍາຍ ມາດຕາ 76 ອອກເປັນດຳລັດຂອງນາຍົກ ລັດຖະມົນຕີ ສະບັບເລກທີ 119/ລບ, ລົງວັນທີ 10 ເມສາ 2017, ກ່ຽວກັບຕໍາຫຼວດທ່ອງທ່ຽວຍັງນຳໃຊ້ ຂໍ້ຕົກລົງຂອງກະຊວງປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ທີ່ອອກແຕ່ປີ 2008 ຊຶ່ງຍັງບໍ່ທັນໄດ້ປັບປຸງໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບ ມາດຕາ 44 ຂອງກົດໝາຍສະບັບນີ້, ນອກຈາກນີ້ ການໂຄສະນາ​ເຜີຍແຜ່​​, ການຈັດ ຕັ້ງປະຕິບັດ ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ກົດໝາຍ, ນິຕິກຳອື່ນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງຍັງ​ບໍ່​ທັນ​ກວ້າງ​ຂວາງ ແລະ ເຂັ້ມງວດ. ພ້ອມດຽວກັນນີ້ ບັນດານິຕິກຳທີ່ມີແລ້ວ ຍັງບໍ່ຮັດກຸມ, ເປັນຊ່ອງຫວ່າງ, ບໍ່ແທດເໝາະກັບສະພາບຕົວຈິງ ແລະ ບໍ່ທັນເປັນລະບົບຄົບຊຸດ.
  2. ການເຜີຍແຜ່ດຳລັດວ່າດ້ວຍກອງທຶນການທ່ອງທ່ຽວ ສະບັບເລກທີ 119/ລບ, ລົງວັນທີ 10/4/2017 ມາຮອດປະຈຸບັນ ຍັງບໍ່ທັນທົ່ວເຖິງ. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດດຳລັດດັ່ງກ່າວ ໄດ້ເລີ່ມປະຕິບັດຢູ່ບາງແຂວງເທົ່ານັ້ນ ໂດຍການເກັບເງິນຈາກນັກທ່ອງທ່ຽວໂດຍກົງ ຜູ້ລະ 1 ໂດລາ ຢູ່ດ່ານຕົ້ນທາງ ເຂົ້າກອງທຶນການທ່ອງທ່ຽວ,​ ບາງແຂວງ ໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດມາໄດ້ໄລຍະໜຶ່ງແລ້ວ ກໍໄດ້ສັ່ງໂຈະ ຍ້ອນຄວາມບໍ່ເຂົ້າໃຈ ແລະ ບໍ່ທັນເປັນເອ ກະພາບໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມຜ່ານການຄົ້ນຄວ້າ, ແລກປ່ຽນຄວາມຄິດຄວາມເຫັນຈາກຫຼາຍພາກສ່ວນ ແລະ ຜູ້ປະກອບການ ເຫັນ​ວ່າ ​ຖ້າປະຕິບັດໄດ້ຈະເປັນການປະກອບສ່ວນສ້າງກອງທຶນທ່ອງທ່ຽວໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ຫຼື ຖ້າປະຕິ ບັດກົນໄກການກຳນົດລາຄາທີ່ເໝາະສົມ ແລະ ເກັບຄ່າເຂົ້າຊົມສະຖານທີ່ທ່ອງທ່ຽວຜ່ານປະຕູດຽວສາມາດທ່ຽວໄດ້ຫຼາຍບ່ອນຕາມທີ່ກຳນົດ ກໍຈະເປັນການສ້າງລາຍຮັບເຂົ້າງົບປະມານຢ່າງລວມສູນ ແລະ ໂປ່ງໃສ (ຕົວຢ່າງ: ຖ້າຫາກເກັບ 1 ໂດລາ x ນັກທ່ອງທ່ຽວ 5,2 ລ້ານຄົນ = ຈະໄດ້ 5,2 ລ້ານໂດລາເຂົ້າກອງທຶນທ່ອງທ່ຽວ; ຄ່າເຂົ້າຊົມ 20 ໂດລາ x 5,2 ລ້ານຄົນ = ຈະໄດ້ 10,4 ລ້ານໂດລາເຂົ້າງົບປະມານແຫ່ງລັດ).
  3. ການພັດທະນາ​​ແຫຼ່ງທ່ອງ​ທ່ຽວ ເຖິງວ່າຈະມີນະໂຍບາຍ, ມີກົດໝາຍຮອງຮັບ, ມີການວາງແຜນ ການໃນແຕ່ລະລະດັບ ແລະ ກຳນົດເປັນແຜນງານ, ໂຄງການລະອຽດແລ້ວກໍຕາມ ແຕ່ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຕົວຈິງຍັງບໍ່ທັນເປັນຮູບປະທຳເທົ່າທີ່ຄວນ, ການລົງທຶນໃສ່ການພັດທະນາການທ່ອງທ່ຽວຍັງຈຳກັດ, ຈຳນວນໜຶ່ງຍັງອາໃສໂຄງການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກຕ່າງປະເທດ, ຂອດການຄົ້ນຄວ້າ ອະນຸມັດການລົງທຶນຍັງຜ່ານຫຼາຍຂັ້ນຕອນ ຊັກຊ້າ, ບໍ່ເລິກເຊິ່ງ ຮອບດ້ານ ແລະ ການພັດທະນາບໍ່ມີຈຸດສຸມບູລິມະສິດ. ວຽກງານການທ່ອງທ່ຽວເປັນວຽກທີ່ຕິດພັນກັບຫຼາຍພາກ ສ່ວນ, ທຸກຄົນຕ້ອງມີພັນທະເຂົ້າຮ່ວມ ແຕ່ການປະສານສົມທົບຊຶ່ງກັນ ແລະກັນ ໃນໄລຍະຜ່ານມາຍັງບໍ່ທັນໄດ້ດີ, ການລົງທຶນພັດທະນາບາງໂຄງການຍັງມີຜົນກະທົບຕໍ່ສິ່ງ​ແວດ​ລ້ອມ, ການດຳ ລົງຊີວິດຂອງປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າ ແລະ ແຫຼ່ງທ່ອງທ່ຽວ; ການສຳຫຼວດ, ວາງແຜນ ແລະ ພັດທະນາບາງແຫຼ່ງທ່ອງທ່ຽວ ຍັງບໍ່ທັນຄຳນຶງເຖິງຜົນກະທົບໄລຍະຍາວ ແລະ ຮັບປະກັນຄວາມຍືນຍົງ.
  4. ບັນດາຫົວໜ່ວຍທຸລະກິດການທ່ອງທ່ຽວເປັນຕົ້ນ ບໍລິສັດທ່ອງທ່ຽວ, ໂຮງແຮມ, ເຮືອນພັກ, ຣີສອດ, ຮ້ານອາຫານ ພັດທະຄານ ສ່ວນໃຫຍ່ຍັງບໍລິຫານແບບຄອບຄົວ ດຳເນີນທຸລະກິດໂດຍບໍ່ມີບົດວິພາກ, ບໍ່ຖືບັນຊີ, ຜູ້ປະກອບການຈຳນວນໜຶ່ງ ສວຍໂອກາດເຮັດຫຼາຍກິດຈະການໄປຄຽງຄູ່ກັບທຸລະກິດທີ່ຕົນເອງໄດ້ຮັ